Tuesday, January 31, 2012

If -Kipling

‎''If you can keep your head when all about you
Are losing theirs and blaming it on you,
If you can trust yourself when all men doubt you,
But make allowance for their doubting too;
If you can wait and not be tired by waiting,
Or being lied about, don't deal in lies,
Or being hated, don't give way to hating,
And yet don't look too good, nor talk too wise:

If you can dream - and not make dreams your master;
If you can think - and not make thoughts your aim;
If you can meet with Triumph and Disaster
And treat those two impostors just the same;
If you can bear to hear the truth you've spoken
Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to, broken,
And stoop and build 'em up with worn-out tools:

If you can make one heap of all your winnings
And risk it on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings
And never breathe a word about your loss;
If you can force your heart and nerve and sinew
To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you
Except the Will which says to them: 'Hold on!'

If you can talk with crowds and keep your virtue,
' Or walk with Kings - nor lose the common touch,
if neither foes nor loving friends can hurt you,
If all men count with you, but none too much;
If you can fill the unforgiving minute
With sixty seconds' worth of distance run,
Yours is the Earth and everything that's in it,
And - which is more - you'll be a Man, my son!''     

                                              
                                              -Rudyard Kipling

Monday, January 30, 2012

24/1/2012




«Όταν γνωρίζονται δύο άνθρωποι κι ερωτεύονται, παρουσιάζεται μια ξαφνική μαγεία στον αέρα. Η μαγεία έχει φυσική παρουσία. Εμείς έχουμε την τάση να τροφοδοτούμε αυτή την αυθόρμητη μαγεία χωρίς να προσπαθούμε να δημιουργήσουμε κι άλλη. Μια μέρα ξυπνάμε και βρίσκουμε πως η μαγεία έχει χαθεί. Σκοτωνόμαστε να τη φέρουμε πίσω, αλλά συνήθως είναι πολύ αργά, Μας έχει τελειώσει. Το μόνο που μας μένει να κάνουμε είναι να δουλέψουμε σκληρά για να φτιάξουμε κάποια πρόσθετη μαγεία από την αρχή. Είναι σκληρή δουλειά, προπάντων άμα φαίνεται περιττή και δεύτερο χέρι. Αλλά αν θυμόμαστε πως να την κάνουμε, πολλαπλασιάζουμε τις πιθανότητές μας να κάνουμε τον έρωτα να μείνει.»

-Τομ Ρόμπινς

Sunday, January 8, 2012

love/cage

-I love you, you belong to me.
-No. People don't belong to people.
-Of course they do!
-I won't let anyone put me in a cage!
-I don't want to put you in a cage, I want to love you!
-It's the same thing.


We belong to nobody and nobody belongs to us. We don't even belong to each other. 

from Breakfast at Tiffany's.
Paulina afierwmeno!


It's Not My Job


Friday, December 30, 2011

Shakespeare

You say that you love the rain,
but you open your umbrella when it rains.
You say that you love the sun,
but you find a shadow spot when the sun shines.                                        
You say that you love the wind,
but you close your windows when wind blows.
This is why, I am afraid, you say that you love me too.
-William Shakespeare.

αυτό.                              
    
                                                                    

Friday, December 23, 2011

you are my Addiction


a shot to kill the pain.
a pill to drain the shame.
a call to forget the name.
a purge to stop the gain.
a cut to break the vein.
a smoke to ease the crave.
a drink to win the game.
an addiction's an addiction,
because it always hurts the same.




Friday, December 16, 2011

λαβ

No one falls in love by choice, it is by chance.
No one stays in love by chance, it is by work.
And no one falls out of love by chance, it is by choice.



Saturday, December 3, 2011

Ανάποδα

"Η ζωή γαμιέται συχνά... Γι'αυτό μάλλον τη λένε και πουτάνα! Τότε είναι που ξεχνάς πως ήσουν, πως είσαι και πως θα είσαι... Τότε σε ενδιαφέρει μόνο η επιβίωση. Λες και έχει κανένα νόημα να ζεις με τα όρια που έθεσες εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου... Τι να πω, έξυπνα μυαλά, υπέροχα όνειρα, ανούσιες αναποδιές..."
από τον... άγνωστο Χ, προχθές το βράδυ, στο κινητό μου.

Με την πρώτη μου έρχεται να σου πω... "μη γίνεσαι πάλι απαισιόδοξος!". Μετά συνειδητοποιώ ότι στην ουσία δε θέλω να το πω σε σένα αλλά στον εαυτό μου.  Και καταλήγω τελικά: 





Αφού έχουμε έξυπνα μυαλά θα καταφέρουμε αυτό το... κάτι υπέροχο που στήσαμε μαζί. 
Οι ανούσιες αναποδιές είναι εξ'ορισμού... ανούσιες.
Και θα παραμείνουν έτσι αρκεί να παίξουμε τα χαρτιά μας σωστά. 


Tuesday, November 22, 2011

Που πήγε?

Που πήγε ο ρομαντισμός? Που πήγε η συνοδεία μέχρι την πόρτα και όχι η προσδοκία να περάσει το κατώφλι? Που πήγε το εγκεφαλικό σεξ? Που πήγε ο καθαρός ερωτισμός και όχι η χυδαιότητα? Που πήγε η εμπιστοσύνη στον άλλον και όχι στο παρελθόν του ? Που πήγε η άνεση με και για τον εαυτό σου και όχι τα κόμπλεξ? Που πήγε αυτός που θα είναι έξω με τους φίλους του αλλά θα σε σκέφτεται και θα το δείξει? Που πήγε η αξία? Που πήγε η ανθρώπινη σχέση? Που πήγε το πρώτο πραγματικό ραντεβού? Που πήγε το wait-and-see και όχι η προδίκη? Που πήγε το όνειρο? Που πήγε σήμερα το βράδυ? Που πήγε η πραγματική αλήθεια και όχι αυτή που ορίζεις εσύ ως αλήθεια? Που πήγε η αγνή αγάπη? Που πήγε η ευθύνη? Που πήγε ο χρόνος? Που πήγε το παρελθόν? Που πήγε το τώρα? Που πήγε η απλότητα? Που πήγε η προσωπικότητα και όχι αυτά που θες να σε ορίζουν? Που πήγε ο χαρακτήρας και όχι αυτό που δείχνεις? Που πήγε η συνήθεια? Που πήγε η εμμονή? Που πήγε το πάθος? Που πήγε το είπα και το 'κανα? Που πήγε η ανανέωση? Που πήγε το μέλλον? Που πήγε το τηλεφωνημα και όχι η δειλία? Που πήγε το "Σ'αγαπάω" και όχι η αναμονή? Που πήγε το μήνυμα στο κινητό και όχι η αναβολή του? Που πήγε η ανιδιοτέλεια? Που πήγε ο αυθορμητισμός και όχι η ταμπέλα? Που πήγε η ανόθευτη φιλία? Που πήγε ο απεριόριστος έρωτας? Που πήγε το σωστό? Που πήγε το λάθος? Που πήγε η δύναμη και όχι ο φόβος? Που πήγε η σκέψη? Που πήγε το ξεβόλεμα? Που πήγε το ενδιαφέρον? Που πήγε το είναι και όχι το δείχνει? Που πήγε η πράξη? Που πήγε η υπομονή? Που πήγε η εμπάθεια? Που πήγε η τέχνη? Που πήγε η δημιουργία και όχι η επεξεργασία? Που πήγε η αλλαγή? Που πήγε η αναζήτηση? Που πήγε η αυτοκριτική? Που πήγε το συναίσθημα? Που πήγε η κατανόηση? Που πήγε εκείνο το χαμένο δάκρυ? Που πήγε ο σεβασμός? Που πήγε ο αυτοσεβασμός? Που πήγε αυτό που ήταν? Που πήγε αυτό που θα γινόταν? Που πήγες? Που θα πας?

έχω αρκετά ακόμα αλλά λέω να σταματήσω. 
τις καληνύχτες μου και μία εικόνα-απάντηση, υποκειμενικά.
  

Sunday, November 20, 2011

Αποθήκη 9 -Biennale

Φωτογραφίες από τα εκθέματα στην αποθήκη 9 στα πλαίσια της 15ης Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών Μεσογείου που έγινε φέτος στην Θεσσαλονίκη!







arty couple! -love










outside 
 inside








I'm in love
self portrait



first look
stand -second look

 a small personal touch 

 awwwwww!  ^v^

 father+daughter in action! -adorable

personal favourite